Herşey Ne Çabuk Eskiyor

Gözlerimi kapatıp çok eskilere ,bir daha asla gidemeyecegim diyarlara gittim.Özlemle,anılarımla,kaybettiklerimle.Gözümde yaş ha aktı ha akacak .Boğazım düğüm,yutkanamıyorum.Ne cabuk gecti seneler anne ,hersey ne kadar da eskidi. Bugune bakıyorumda eskiden olmak istediğim yasta ve özgürlükteyim.Ama desene bana özgürlük bu hayatın neresinde.Gücüm kime ,kime karşı güç savasım.Ben degilmiyim yenen de yenilende.Avuclarım artık oyuncaklarımı sıkıca tutuyorda ya içinde ki hayallerim.Onlar nerede??? Zaman akıp gidiyor ...Gölgesine sığınmış gidenlerin arkasından merakla bakıyoruz.Ben gibi...Sevdiklerime ,umuduma,kahramanlarıma .İçinden kurtulmak isteyipte şimdilerde özlediğim hayatı görmeye çalışıyorum.Dudaklarım bükülüyor eski fotoğraflara baktıkça.Her resimde artık bu da yok diyorum ve her gecen gün kaybettiklerime bir kişi daha ekleniyor,eksiliyorum.Sonra yanımda olanlar için dua ediyorum yaradana ,beni daha eksiltme diye.Özlüyorum anne üç tekerlekli bisikletimi,alişimi,anneannemi,bayram sofralarını özlüyorum.Saçımı örmeni,beni bebek halimle sevmeni çok özlüyorum. Herşey ne kadar çabuk eskiyor anne.Sen hiç eskime olur mu?Sen hep kal hayatımda.Bugünümde yarınımda her anımda kahramanım sen ol.Hayat ögretiyor ki seni biri daima sevmeli ama hep bebek halinle.

Kırmızı

Bir kadeh şarap devirir herşeyi...Aşkıda alır içine yasıda açlığı tokluğu da.İnsanları seversin o an söversinde.Geçmiş hep gözündedir,fondaki müzik yalnızlığına eş zamanlı kadeh kaldıran arkadaş.Dostum şerefine senin için dersin ama aslında kadeh geride kalmış yıllarına kalkar.Çocuklugun gelir aklına,adım atmaya başlarken sana yoldaşlık eden ilk kırmızı pabuçların...Heyecanlı,yaramaz,saf,bilgisiz hallerin.Efkarlanır iyice içer içlenirsin.Gelmişin geçmişin elinde gibi sayarsın da sayarsın.İlk aşkının kulakları iyice çınlar,sen beni terk etmeseydin ben düşmedim bu hallere diye hayıflanırsın.İlk öpücük ilk karın ağrısı ve dayanılan ilk gerçek acı...Sonra acılar hep bencilliktir aşk oyuncak olmuştur elinde.Aşkıda gömersin kadehe,anan baban gelir aklına derinden bir offfff çekersin.Tarifi yoktur anlatamazsın hızlı hızlı yudumlarsın şarabını,için yanar,pişmanlığın artar.Keşke,keşke masamda olsaydınız diye dalarsın derinlere.Bir iki üç derken bakmışın şişe denize yolcu olmuş çoktan.Dalgalar;ilk adımlarını,aşkını ,ananı babanı almış götürmüş... Elimde kalan boş kadehi bilmediğim geleceğime kaldırıyorum.Şerefine çocukluğum,şerefine aşkım ,şerefine anne,şerefine baba ...Eyyyy hayat bu son kadeh senin şerefine ,bunca yıl sarhoş ettin beni,bundan sonra boş kaldıracağım kadehi yaşlandığımda pişmanlığıma kaldırmayayım diye... Neslihan Kır Unan

Hoşgeldin

Hoşgeldin ...Rakamlarla değişen yeni hayaller kurduğumuz yeni kocaman bir sene.İyiki görmüşüz iyi ki görüp yeni bir yaş almışız diyebilmemiz tek temennim. Herkes başka yaşar her günü,herkesin mumu farklı ışık verir başka evlerde.Kimileri aşktan üşür kimilerinin aşkına,yastıklara dökülen yaşlar tanıklık eder.Çaresiz olan da vardır,doyumsuz olanda.Egolarımız,isteklerimiz herşeyimizi yönetir ve bizler hep mutsuz oluruz.Ta ki farkındalıgımızı ve benliğimizi tanıyana kadar.Benim kendimle tanışmam yirmi sekiz yaşında oldu.Geç kalmadan sorgulamaya ,aldığım nefesin sebebini bulmaya çalıştım ve o zaman yeniden doğup kurulabilecek hayallerle yaşamaya başladım.İlk başlarda garip bir sersemlik herşeyi olumlama halleri canlıları sebepsiz sevme uykusuzluk iştahsızlık bir boşluk hâli.Ne zamanki hayallerim basit ve sıradan bir hal aldı ben de o zaman gercek ve geçerli nefes aldım. Artık hayatı farkındayım.Israrla söylediğim 'İstanbul dışında yaşamamam' cümlesi aslında bana ait olmayan bir dayatmaymış.Köylerde de yaşanırmış,yeşil varmış,deniz sadece serinlenecek bir su değil gözlerimin deriniymiş,Yaradanı hatırlatan enginlikmiş.Bir tabakla da doyuluyormuş aslında ,şükretmesini bildikten sonra.Giyim sadece güzel görünme için değil karakterimizi anlatmamızın bir rengiymiş.Anne sadece doğuran değil yaşamanın en anlamlı haliymiş ve Aşk, kendini mutlu etmek için uzatılan el değil yolu beraber yarılayıp beraber tamamlayan,iki ayrı bedende alınan tek nefesmiş... Yeni yılda hayatı yaşamak hedefimiz olsun,basamakları hızlı çıkmak için başkalarını harcamayalım,bir ekmek paylaşıldıktan sonra herkese yeter ,yeterki haketmek için ter akıtalım. Biri size ne kadar güleryüzlüsün diyorsa,bir düşünüp soralım kendimize,gülüşümüz gözlerimizden mi yanaklarımıza süzülüyor???Sevelim,sevilmeyi hakedelim. Sevgiyle nice yıllara...